PPFD / lux / DLI

Wzór — PPFD / lux / DLI

Luksomierz waży światło czułością ludzkiego oka, która ma maksimum w zieleni — dokładnie tam, gdzie lampy do uprawy świecą najsłabiej. Przeliczenie luksów na gęstość strumienia fotonów fotosyntetycznych wymaga więc współczynnika właściwego dla widma oraz korekty samego miernika.

• PPFD [µmol/m²/s] = luksy × współczynnik widma × współczynnik miernika
• DLI [mol/m²/dobę] = PPFD × godziny × 3600 ÷ 1 000 000
• luksy = PPFD ÷ (współczynnik widma × współczynnik miernika)

• Współczynniki widma: biały LED 0,0166–0,0182, LED „blurple” 0,0195, HPS DE 0,0135, HPS SE 0,0125, CMH 0,0145, T5 0,013, słońce 0,0185 µmol na luks.
• Korekty mierników: luksomierz ×1,0, Photone z dyfuzorem ×1,05, telefon z Androidem i dyfuzorem ×0,9.

Przykład liczbowy — PPFD / lux / DLI

Luksomierz pokazuje 45 000 luksów na wysokości czubków pod białą listwą LED o współczynniku 0,017. PPFD wynosi 45 000 × 0,017 = 765 µmol/m²/s. Przy 18-godzinnym fotoperiodzie dobowa suma światła to 765 × 18 × 0,0036 = 49,6 mol/m²/dobę.

Dla roślin fotoperiodycznych w wegetacji cel DLI to 15–30 mol, więc taka lampa jest zdecydowanie za mocna na wegetację: zejście do ~350 PPFD (≈20 500 luksów) przy 18 h daje 22,7 mol, czyli środek widełek. W kwitnieniu przy 12/12 te same 765 PPFD dają 765 × 12 × 0,0036 = 33 mol, spokojnie w oknie 30–45 mol. Te same 45 000 luksów pod HPS single ended to tylko 45 000 × 0,0125 = 563 PPFD — 26% różnicy z samego widma, i dokładnie dlatego wartość w luksach bez podanej lampy nic nie znaczy.

Typowe zakresy — PPFD / lux / DLI

Mierz w kilku punktach — środek namiotu bywa o 30–50% jaśniejszy od narożników, a średnia, która to ukrywa, zawyża użyteczną powierzchnię. PPFD wyliczony z luksów to szacunek z realnym błędem ±10–15%; wzorcem jest czujnik kwantowy, gdy liczy się dokładność.